Sztuka walki z mieczem

Utworzono dnia 30.01.2026
Spotkania z ciekawymi ludźmi poszerzają naszą wiedzę o świecie, stymulują wyobraźnię, sprawiają, że chętniej i z coraz większym zainteresowaniem patrzymy na to, co inne, odmienne, egzotyczne. Dzięki panu Mariuszowi Rajcy mieliśmy taką okazję. Jego nietuzinkowe pasje i bardzo miły sposób bycia niewątpliwie ubarwiły nam poniedziałkowe popołudnie. Nasz gość nie tylko sprawnie włada mieczem japońskim Iaido, ale również pięknie opowiada o kulturze kraju kwitnącej wiśni. W trakcie pokazu i prelekcji ujawnił nam jeszcze jedną swą umiejętność – jest tłumaczem języka migowego. My zaś nauczyliśmy się wymigać swoje imiona. Pożegnał nas tanecznym krokiem greckiej zorby, kubańskiej rumby i amerykańskiego bluesa – pan Mariusz jest również instruktorem tańca.
Warto rozmawiać - drugi człowiek może być źródłem naszej dodatkowej wiedzy o świecie, może nas zaskoczyć interesującą osobowością, zabrać w odmienne i fascynujące światy.
Pan Mariusz, członek Polskiego Stowarzyszenia IADO, przygotował krótkie kompendium wiedzy o tej sztuce walki.
Iaido jest sztuką władania mieczem japońskim, przewidywania ataku przeciwnika, obrony
i przeprowadzenia kontrataku. W zamierzchłych czasach opanowanie tej sztuki miało na celu skuteczną obronę przed nagłym atakiem wroga z zaskoczenia, możliwą nawet wówczas, gdy zaatakowany był zaabsorbowany wykonywaniem codziennych, pokojowych czynności, takich jak spacer, odpoczynek, rozmowa, spożywanie jedzenia itp. Skuteczność obrony w takiej sytuacji wymagała umiejętności doskonałego operowania dystansem, wyczucia kierunku ataku przeciwnika, perfekcyjnego opanowania chwytu i sposobu dobywania własnej broni. Połączenie tych elementów z pracą umysłu, ciała i miecza w harmonijną całość, umożliwiały nagłe wkroczenie w akcję przeciwnika w najodpowiedniejszym momencie.
Ostateczny cel opanowania sztuki iaido nie miał jednak w założeniu wyłącznie skutecznego odparcia akcji przeciwnika poprzez zabicie go w rewanżu, natomiast zakładał takie psychiczne panowanie nad sytuacją, aby potencjalny agresor raczej zrezygnował z ataku. Założenie to jest dobrze oddane poprzez dawne określenie sztuki iaido: saya-no-uchi, czyli „chwycenie pochwy miecza” a więc działanie mające na celu zachowanie pokoju bez konieczności dobywania broni.
W dzisiejszych czasach iaido jest ukierunkowane na rozwój umysłu, ciała i ducha
a w szczególności zdolności do bycia opanowanym i spokojnym w wyjątkowo trudnych
sytuacjach, gdy znajdujemy się pod presją.
Utworzono: 30.01.2026